Yapılması gereken önemli işi sürekli erteleyen ve yerine daha az önemli ama daha kolay işlere yönelen davranış kalıbı. Tembellikten farklı; çoğu zaman kaygı, mükemmeliyetçilik ya da görevin bunaltıcı görünmesinden kaynaklanır.
2 saatte bitecek bir raporu bir hafta erteledim. Sürekli "yarın yaparım" dedim. O sürede masayı topladım, kahve yaptım, e-postaları tazeledim. Son gece 3'te bitirdim. En kötüsü rapora oturunca aslında korkulacak bir şey olmadığını anlamak.
Prokrastinasyonu tembellikle karıştırmak hatalı. Tembel insan zaten umursamıyor ama erteleyenin içi cızıldıyor, suçluluk hissediyor. Kök neden çoğu zaman başarısız olmaktan korkmak ya da mükemmel yapamam kaygısı. Bunu fark etmek çözümün yarısı.
Sınav haftasında Netflix başlatmak, ev temizliğini 3 aydır erteleyip tam teslim günü önce mutfağı silmek. Bunlar klasik örnekler. İşin ilginç yanı genellikle ertelediğimiz şeyler bizi en çok zorlayan değil, tam tersine anlam verdiğimiz şeyler.
