Microservices, büyük bir uygulamayı tek bir blok yerine birbirinden bağımsız küçük servislere bölerek geliştirme yaklaşımıdır. Her servis kendi işini yapar; örneğin sipariş servisi, ödeme servisi, bildirim servisi ve kullanıcı servisi ayrı ayrı çalışır. Bu yaklaşımda bir servis güncelleme aldığında diğerleri durmaması gerekir. Netflix, Amazon ve Uber gibi büyük ölçekli sistemlerin çoğu bu mimariyle çalışır. Ama microservices herkese uygun değildir; küçük takımlar için monolith çok daha pratik olabilir.
Microservices mimariyi erken aşamada uygulamak çoğu zaman gereksiz karmaşıklık yaratır. Her servis ayrı deploy, ayrı loglama, ayrı hata yönetimi ve servisler arası iletişim gerektirir. 2 kişilik ekip bu yükü kaldıramazsa ürün geliştirmek yerine altyapı yönetimiyle boğuşursun. Önce monolith ile başla, sistem gerçekten büyüyünce ve darboğazlar netleşince parçalamak daha mantıklıdır.
